استصحاب حکم جزئی

[ویکی فقه] استصحاب حکم جزئی به استصحاب حکم وضعی یا تکلیفیِ متعلق به موضوع خاص اطلاق می شود.
استصحاب حکم جزئی، مقابل استصحاب حکم کلی است و به استصحابی گقته می شود که مستصحب آن، حکم جزئی حکم جعل شده برای موضوعی خاص می باشد، خواه حکم وضعی باشد و خواه حکم تکلیفی، مانند این که مکلف، به نجاست لباس خود(حکم وضعی جزئی) در سابق یقین داشته، آن گاه شک در بقای آن نموده و سپس نجاست سابق را استصحاب نماید.
حجیت
برخی از اصولیون، استصحاب حکم جزئی را حجت می دانند. اخباری ها نیز که استصحاب را در احکام شرعی کلی جاری نمی دانند، آن را در احکام شرعی جزئی جاری دانسته اند، و برخی دیگر، استصحاب را فقط در احکام وضعی جزئی جاری می دانند.