لغت نامه دهخدا
استخلاط. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) استخلاط بعیر؛ قضیب فروبردن او در شرم ناقه. ( از منتهی الارب ). گشنی کردن اشتر. ( تاج المصادر بیهقی ). بررفتن اشتر نر بر اشتر ماده.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟