لغت نامه دهخدا
ارینبات. [ اُ رَ ن ِ ] ( اِخ ) موضعی در قول عنترة:
وَقَفت ُ و صُحبتی بارینبات
عَلی اقتادِعوج کالسمام.
رجوع به معجم البلدان شود.
ارینبات. [ اُ رَ ن ِ ] ( اِخ ) موضعی در قول عنترة:
وَقَفت ُ و صُحبتی بارینبات
عَلی اقتادِعوج کالسمام.
رجوع به معجم البلدان شود.