لغت نامه دهخدا
ادلاع. [اِ ] ( ع مص ) ادلاع لسان؛ زبان از دهن بیرون آوردن. زفان از دهان بیرون کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). زبان از دهن بیرون کردن و افکندن. ( زوزنی ). بیرون کردن زبان را. || ادلاع لسان؛ بیماری باشد که در آن زبان بحدی بزرگ شود که در دهان نگنجد. || ادلاع بطن؛ آماس کردن و برآمدن آن. پیش آمدن شکم.
ادلاع. [ اِدْ دِ ] ( ع مص ) ادلاع لسان؛ بیرون آمدن زبان.