لغت نامه دهخدا
( آخرچی ) آخرچی. [ خ ُ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) آخورچی. جلودار اسبان:
درزمان ْ آخرچیان چست و خوش
گوشه افسار او گیرند و کش.مولوی.
( آخرچی ) آخرچی. [ خ ُ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) آخورچی. جلودار اسبان:
درزمان ْ آخرچیان چست و خوش
گوشه افسار او گیرند و کش.مولوی.
( آخر چی ) ( صفت ) جلودار ستوران جلودار چارپایان.