احکام خمسه
کلمه «احکام خمسه» در فقه اسلامی به پنج نوع حکم شرعی اشاره دارد که همه انسانها در برابر آنها موظف به رعایت یا توجه هستند. این پنج حکم عبارتاند از: وجوب، یعنی عملی که انجام آن واجب و ضروری است؛ حرمت، عملی که انجام آن ممنوع و گناه است؛ استحباب یا ندب، عملی که انجامش خوب و مورد تشویق است ولی واجب نیست؛ کراهت، عملی که انجامش بهتر است ترک شود ولی گناه نیست؛ و اباحه، عملی که هم انجام آن و هم ترک آن بدون اشکال است و آزادی در انتخاب دارد. به این پنج حکم، اصطلاحاً احکام تکلیفی گفته میشود، چون انسان در قبال آنها موظف به تصمیمگیری و عمل است. احکام خمسه در فقه به ما کمک میکنند تا بدانیم چه عملی واجب است، چه عملی ممنوع، چه عملی مستحب یا مکروه و چه کاری آزادانه انجام میشود. این تقسیمبندی در متون دینی و فقهی بسیار کاربرد دارد و اصولاً پایه تمام احکام شرعی را تشکیل میدهد. به زبان ساده، احکام خمسه راهنمای عملی و اخلاقی برای زندگی مسلمانان است و تعیین میکند که هر رفتار از نظر شرعی چگونه ارزیابی میشود.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] احکام خمسه در اصطلاح فقه اسلامی عبارتند از:۱. وجوب،۲. حرمت، ۳. استحباب (ندب)، ۴. کراهت، ۵. اباحه؛ که از آن ها به احکام تکلیفی تعبیر می شود.
۱. ↑ فرهنگ علوم، دکتر سجادی، ص۲۹.
منبع
کتاب فرهنگ اصطلاحات فقه اسلامی، جابری عربلو، محسن، ص۴۴. رده های این صفحه: احکام خمسه | اصطلاحات فقهی | فقه | واژه شناسی