کلمه «احکام خمسه» در فقه اسلامی به پنج نوع حکم شرعی اشاره دارد که همه انسانها در برابر آنها موظف به رعایت یا توجه هستند. این پنج حکم عبارتاند از: وجوب، یعنی عملی که انجام آن واجب و ضروری است؛ حرمت، عملی که انجام آن ممنوع و گناه است؛ استحباب یا ندب، عملی که انجامش خوب و مورد تشویق است ولی واجب نیست؛ کراهت، عملی که انجامش بهتر است ترک شود ولی گناه نیست؛ و اباحه، عملی که هم انجام آن و هم ترک آن بدون اشکال است و آزادی در انتخاب دارد. به این پنج حکم، اصطلاحاً احکام تکلیفی گفته میشود، چون انسان در قبال آنها موظف به تصمیمگیری و عمل است. احکام خمسه در فقه به ما کمک میکنند تا بدانیم چه عملی واجب است، چه عملی ممنوع، چه عملی مستحب یا مکروه و چه کاری آزادانه انجام میشود. این تقسیمبندی در متون دینی و فقهی بسیار کاربرد دارد و اصولاً پایه تمام احکام شرعی را تشکیل میدهد. به زبان ساده، احکام خمسه راهنمای عملی و اخلاقی برای زندگی مسلمانان است و تعیین میکند که هر رفتار از نظر شرعی چگونه ارزیابی میشود.
احکام خمسه
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] احکام خمسه در اصطلاح فقه اسلامی عبارتند از:۱. وجوب،۲. حرمت، ۳. استحباب (ندب)، ۴. کراهت، ۵. اباحه؛ که از آن ها به احکام تکلیفی تعبیر می شود.
۱. ↑ فرهنگ علوم، دکتر سجادی، ص۲۹.
منبع
کتاب فرهنگ اصطلاحات فقه اسلامی، جابری عربلو، محسن، ص۴۴. رده های این صفحه: احکام خمسه | اصطلاحات فقهی | فقه | واژه شناسی