لغت نامه دهخدا
احواذ. [ اِح ْ ] ( ع مص ) سخت راندن. ( منتهی الارب ). نیک براندن. ( تاج المصادر بیهقی ). نیک راندن. ( زوزنی ). || احواذ ثوب؛ گرد آوردن جامه را. || احواذ صانع قِدْح را؛ سبک ساختن تیرگر تیر را.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟