احتیاص

لغت نامه دهخدا

احتیاص. [ اِ ] ( ع مص ) احتیاص رحم ناقه؛ بسته بودن زهدان او که فحل بر او قادر نشود. بند شدن زهدان که فحل گشنی کردن نتواند. || حزم و هوشیاری و آگاهی در کار. احتیاط.

بلاسیدن یعنی چه؟
بلاسیدن یعنی چه؟
قمبل یعنی چه؟
قمبل یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز