لغت نامه دهخدا
اثأب. [ اَ ءَ ] ( ع اِ ) درختی است که از چوب آن مسواک کنند. اثب. اَثْاءَبه یکی. ( منتهی الارب ).
اثأب. [ اَ ءَ ] ( اِخ ) نام موضعی است.
اثأب
فرهنگ معین
( اثأب ) (اَ ءَ ) [ ع. ] (اِ. ) = ثأب: درختی است که از چوب آن مسواک سازند.
فرهنگ فارسی
نام موضعی
