«ابوطلق» نامی عربی است که به عنوان کنیه برای دو شخصیت تاریخی برجسته در سنت اسلامی به کار رفته است. این کنیه، که به معنای «پدر طلق» است، به افراد اطلاق میشده و معمولاً نشاندهنده احترام یا جایگاه خاص فرد بوده است. اولین شخصیت با این کنیه، «علی بن حنظله» است که به عنوان محدّث، یعنی حدیثشناس و راوی حدیث، شناخته میشود. او نقش مهمی در انتقال و حفظ روایات نبوی داشته است. دومین شخصیت، «عمرو بن حسان» است که او نیز از روات حدیث بوده و در انتقال میراث حدیثی سهم داشته است. بنابراین، «ابوطلق» در هر دو مورد به شخصیتی اشاره دارد که در زمینه دانش حدیث و روایت فعالیت داشته و از راویان مورد وثوق به شمار میرفته است. این نام، یادآور اهمیت علم حدیث در تاریخ اسلام و نقش افرادی است که عمر خود را صرف ثبت و انتقال این دانش کردهاند.
ابوطلق
لغت نامه دهخدا
ابوطلق. [ اَ طَ ] ( اِخ ) علی بن حنظله. محدّث است.
ابوطلق. [ اَ طَ ] ( اِخ ) عمروبن حسان. از روات حدیث است.