ابن سنی ابوبکر احمد بن محمد دینوری

ابن سُنّی، ابوبکر احمد بن محمد بن اسحاق دینوری، از دانشمندان و محدثان مشهور اسلامی در قرن چهارم هجری بود. او در حدود سال ۲۸۰ هجری قمری زاده شد و در سال ۳۶۴ هجری قمری درگذشت. ابن سنی از پیروان مذهب شافعی به شمار می‌رفت و در علم حدیث جایگاه مهمی داشت. خاندان او از موالی عبدالله بن جعفر بن ابی‌طالب بودند و گفته می‌شود اصل خانواده‌اش به شهر دینور بازمی‌گشت. وی برای فراگیری و گردآوری حدیث سفرهای فراوانی به شهرهای مهم علمی آن زمان انجام داد. از جمله شهرهایی که به آن‌ها سفر کرد می‌توان به بغداد، کوفه، بصره، دمشق، مصر و برخی مناطق دیگر اشاره کرد. او در این سفرها از دانشمندان و محدثان بزرگ زمان خود حدیث فراگرفت و دانش خود را گسترش داد. ابن سنی شاگردان و راویان متعددی نیز داشت که آثار و روایت‌های او را نقل کردند. از مهم‌ترین ویژگی‌های علمی او نقل و روایت آثار استادان بزرگ حدیث و گسترش آن‌ها در میان دانشمندان بود. به طور کلی ابن سنی یکی از محدثان شناخته‌شده جهان اسلام بود که در حفظ، نقل و گسترش علم حدیث نقش مهمی ایفا کرد.