ابتزاز

ابتزاز به معنای گرفتن یا ربودن چیزی به زور و ستم است. این واژه معمولاً به عمل غصب یا سلب حق دیگران اشاره دارد و نشان‌دهنده استفاده از قدرت یا فشار برای دستیابی به چیزی بدون رضایت مالک اصلی آن است.

این مفهوم می‌تواند در زمینه‌های مختلفی به کار رود، از جمله امور مالی، املاک یا حتی روابط شخصی. برای مثال، فردی ممکن است با تهدید یا فشار، مال یا امتیازی را از دیگری بگیرد که نمونه‌ای از ابتزاز محسوب می‌شود. در این حالت، عمل فرد مبتزّع معمولاً غیرقانونی و غیرعادلانه است.

به طور کلی، ابتزاز نه تنها عملی نادرست و غاصبانه است، بلکه اثرات منفی اجتماعی و روانی نیز دارد. وقتی افراد و جوامع با این پدیده مواجه می‌شوند، معمولاً احساس ناامنی، بی‌عدالتی و فشار را تجربه می‌کنند. بنابراین شناخت و مقابله با ابتزاز در جامعه اهمیت زیادی دارد تا حقوق افراد حفظ شود و رفتارهای زورگوانه محدود گردد.

لغت نامه دهخدا

ابتزاز. [ اِت ِ ] ( ع مص ) گرفتن و ربودن چیزی به ستم. نزع. انتزاع. سلب. غصب. غلبه. || کثرت حظوظ کوکبی دربرجی و در این صورت این کوکب را مبتزّعلیه گویند.

فرهنگ فارسی

گرفتن و ربودن غصب غلبه