افاضه فضل
کلمه افاضه به معنای عطا و بخشش است و در اصطلاحات دینی و فلسفی به مفهوم انعام و رحمت الهی اشاره دارد. در این راستا، فضل به معنای برتری و مزیت است که معمولاً به ویژگی‌های مثبت و نیکوی افراد یا رفتارها نسبت داده می‌شود. در واقع، افاضه فضل به نوعی از لطف و رحمت الهی اشاره دارد که به بندگان خداوند عطا می‌شود. این مفهوم به ما یادآوری می‌کند که در زندگی روزمره، همواره باید به دنبال خیر و نیکی باشیم و از این جهت که خداوند متعال در همه حال بر ما افاضه فضل می‌کند، باید شکرگزار باشیم. همچنین، این اصطلاح می‌تواند به معنای آن باشد که خداوند به بندگان خود توفیق می‌دهد تا در مسیر درست گام بردارند و از منافع مادی و معنوی بهره‌مند شوند. این افاضه، نه تنها در زندگی فردی، بلکه در روابط اجتماعی و تعاملات انسانی نیز تأثیرگذار است. به بیان دیگر، هر فردی که از این افاضه بهره‌مند می‌شود، می‌تواند به دیگران نیز نیکی و خوبی را منتقل کند و در نتیجه، جامعه‌ای با روحیه همکاری و محبت شکل بگیرد. در نهایت، افاضه فضل باید به عنوان یک اصل اساسی در زندگی ما لحاظ شود تا بتوانیم در این دنیای پر از چالش و مشکلات، به یکدیگر کمک کنیم و از برکات الهی بهره‌مند شویم.
مترادف‌ها
بخشش، عطا کردن
جمله سازی با افاضه فضل
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او همیشه سعی می‌کند در جلسات رسمی با نوعی افاضه فضل و تکبر با دیگران برخورد کند که باعث شده مورد بی‌میلی همکارانش قرار بگیرد.
💡 از افاضه فضل و سخنرانی‌های طولانی و بی‌محتوا در این نشست علمی، همه شرکت‌کنندگان احساس خستگی می‌کردند و می‌خواستند بحث را به موضوع اصلی بکشانند.
💡 نباید با افاضه فضل و خودبزرگ‌بینی، سعی کرد که بر دانش سایر متخصصان حاضر در جلسه چیره شد، زیرا احترام متقابل اساس هر گفتگوی علمی است.
