زر قلب به معنای طلای ناخالص است، این اصطلاح در ادبیات فارسی به کار میرود.
به عنوان مثال، شعر زیر از مثنوی مولانا:
«زر قلب و زر نیکو در عیار
بی محک هرگز ندانی ز اعتبار»
معنی این بیت این است که عیار طلای خالص و ناخالص را نمیتوانی بدون سنگ محک تعیین کنی. در اینجا، زر قلب به طلای ناخالص اشاره دارد و مفهوم کلی این است که برای تشخیص کیفیت و اعتبار چیزی، نیاز به معیار و سنجش داریم.
علاوه بر معنی فوق، زر قلب میتواند به معنای پول قلابی، تقلبی یا جعلی نیز باشد.
به طور کلی، این اصطلاح به نوعی به اعتبار و کیفیت مالی اشاره دارد و نشاندهنده این است که گاهی اوقات ممکن است در ظاهر چیزی با ارزش به نظر برسد، اما در واقعیت فاقد اعتبار و ارزش واقعی باشد.
