عیوض
عیوض (عِیوَض) یک نام پسرانه با ریشه اوستایی است که به معنای دانای کُل یا همه‌فن‌حریف به کار می‌رود.
این واژه از دو بخش تشکیل شده است:
ای (ē) که به عنوان پیشوند منفی‌ساز در اوستا استفاده می‌شود و همچنین به معنای داشتن چیزی است.
وز که به معنای جنبش یا حرکت است و به هر چیزی که به جنبش درآید یا برانگیزد اشاره دارد.
در زمان هخامنشیان، به افرادی که دارای مهارت‌های چندگانه و توانایی‌های مختلف بودند، آیواز می‌گفتند.
این نام به دلاوری‌ها و پهلوانی‌های بابک خُرّمدین نیز مرتبط است و به عنوان لقبی برای او شناخته می‌شود.
به طور کلی، عیوض به معنای فردی کاردان، ماهر و پیشرو است که در هر زمینه‌ای توانایی دارد و به دیگران کمک می‌کند.
مترادف‌ها
عوض، بدل
جمله سازی با عیوض
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در برخی از متون قدیمی حقوقی، واژه عیوض برای اشاره به جبران خسارت یا جایگزین شدن یک کالای آسیب‌دیده با کالای جدید به کار می‌رفت.
💡 نویسنده در این داستان سعی کرده است با استفاده از کلمات عیوض، فضای اثر را به زبان‌های کهن و متون ادبی قدیمی نزدیک‌تر کند.
💡 اگرچه در ظاهر همه چیز درست به نظر می‌رسید، اما در باطن متن، عیوض و تغییراتی در معنای اصلی برخی از جملات وجود داشت.
