تألیف آقا محمود بن محمدعلی بهبهانی کرمانشاهی است. این اثر در مجموعهای به شمارۀ ۱۵۳۷ در کتابخانۀ مرحوم آیتالله نجفی مرعشی نگهداری میشود. در این مجموعه سه رساله از این مؤلف وجود دارد: رسالۀ نخست، منظومهای فقهی و مختصر است که از ابتدای طهارت تا پایان امر به معروف و نهی از منکر را در بر میگیرد. رسالۀ دوم، همین رساله در موضوع غنا (آواز) است که در زمان حیات مؤلف استنساخ شده و توسط خود او تصحیح گردیده است. تاریخ پایان تألیف آن، اواخر محرم سال ۱۲۶۳ قمری ذکر شده است. رسالۀ سوم نیز شامل چند پرسش و پاسخ است که برخی به زبان فارسی میباشد.
شیخ آقابزرگ تهرانی در کتاب الذریعه (جلد ۱۶، صفحه ۶۲) این رساله را با عبارت «رسالة فی الغناء للآقا محمدعلی الکرمانشاهی» معرفی کردهاست. به نظر میرسد در کلام او سقطی رخ داده و عبارت «محمود بن» از قلم افتادهاست؛ زیرا صاحب این رساله، آقا محمود فرزند آقا محمدعلی است، نه خود آقا محمدعلی. همچنین حاجآقا احمد (نوۀ مؤلف) که تهرانی از او نام برده، در واقع نوۀ آقا محمود و فرزند آقا هادی است. دیگر مشخصات مانند تاریخ وفات مؤلف و تاریخ اتمام رساله نیز با احوال آقا محمود همخوانی دارد. افزون بر این، چنانکه در فهرست کتابخانه اشاره شده، مؤلف در مقدمۀ رساله به نام خود تصریح کردهاست.
