[ویکی فقه] بحث از دلالت نهی ارشادی بر فساد به معنی بحث از مدلول نهی ارشادی در عبادات و معاملات است.
دلالت نهی ارشادی بر فساد، مقابل دلالت نهی مولوی بر فساد بوده و در مواردی است که نهی ارشادی مولا به عبادت یا معامله ای تعلق گیرد، که در این صورت، بحث می شود که آیا این نهی بر فساد دلالت می کند یا نه.
← دیدگاه اصولیون
گاهی نهی ارشادی، به کمی ثواب عمل ارشاد دارد نه به فساد آن، مثل: " لا صلاة لجار المسجد الا فی المسجد ".
💡 پس از آنچه گفتيم روشن شد كه حكمت اقتضا مى كند اين عالم همانطور كهمشتمل بر صلاح است مشتمل بر فساد هم باشد، يا همانطور كهمشتمل بر اطاعت است مشتمل بر معصيت هم باشد، همچنان كه مى بينيم خداى تعالى همين را درنظام صنع و خلقش تقدير كرده است.
💡 و كلمه (علو) به معناى ارتفاع و در آيه مورد بحث كنايه است از طغيان به ظلم و تعدى، زيرا(علّو) عطف بر فساد شده، آنهم عطف تفسيرى، در جاى ديگر قرآن نيز به اينمعنا آمده است آنجا كه فرموده: (انّ فرعون علا فى الارض وجعل اهلها شيعا: فرعون در زمين علو كرد و اهل زمين را فرقه فرقه نمود).
💡 شيعه در عصر خلفاى راشدين (11- 35 ه) پيوسته زير فشارى بودند، و در زمان بنىاميه (40 - 130ه) از هر گونه مصونيت مالى و جانى محروم بودند، هر چه بر فساد وبيدادگرى اضافه مى شد، آنان در عقيده خود استوارتر مى گشتند و از مظلوميت خود درپيشرفت عقيده بيشتر بهره مى بردند.
💡 گسترش رشوه و اختلاس تا اين حد هولناك،دليل آشكارى بر فساد دستگاه حكومت عباسى ولگدمال شدن حقوق مسلمانان آن عصر به وسيله كارگزاران آن مى باشد.
💡 سوء ظن بيمارى است. بدگمانها معيوب اند. در جامعه اى كه صلاح بر فساد غلبه دارد،اگر كسى به برادر يا خواهر مؤ منش بدگمان شود اين شخص بيمار روحى است. منشاءسوء ظن، جبن و حقارت نفس است.به دليل ضعف نفس، شيطان در روح ضعيف نفوذ و او راوسوسه كرده و خواطر شيطانى را بدو القا مى كند.
