حرام تنجیزی

[ویکی فقه] حرام قابل تحقق در زمان فعلیت حرمت را حرام تنجیزی گویند.
حرام تنجیزی، که مقابل حرام تعلیقی می باشد، حرامی است که حرمت آن فعلیت داشته و انجام آن نیز بر امر غیرمقدوری متوقف نبوده و فعلیت دارد؛ یعنی حالت انتظاری در آن وجود ندارد، مثل: حرمت زنا و قمار که هم حکم حرمت و هم انجام آن، هر دو، فعلیت دارد.

💡 خواب بر دیده حرام است من مسکین را که ز فکرت همه شب سر به گریبان دارم

💡 فرات بهر چه روی ندانم ای روزگار به شاه دین شد حرام به دشمن وی مباح

💡 پس يك دينار با تكّه اى پارچه در اين كيسه از چنين راهى به دست آمده است كه حرام مىباشد.

💡 ای دل می امید دگر بر تو حرام است کم‌حوصله‌ای خون جگر بر تو حرام است

💡 مردى به رسول خدا صلى اللّه عليه و آله عرض كرد: يارسول اللّه ! فلانى در منزل همسايه اش نگاه حرام مى كند و اگر بتواندبدنبال آن كار حرامى انجام دهد انجام مى دهد.

💡 غيبت بر هر مسلمانى حرام و غيبت كننده گناهكار است. غيبت آنست كه كسى را به صفتى يادكنى كه نزد حق آن غيب نباشد و يا كسى را ذم كنى در حالى كهاهل علم آنرا بد نمى دانند.