تری فزای

💡 بشکن خمار من به لب لعل جان فزای کان چشم مست تست که مخمور خوشترست

💡 نباشد دو شه در خور یک سرای شنیدم من از مرد دانش فزای

💡 این بهار خرم شادی فزای مشکبوی خاک را بزاز کرد وباد را عطار کرد

💡 گه نغمه دلفریب روح افزایت از ناله جان فزای بلبل طلبیم

💡 چنان به لذت نفسی، که گر شود ممکن به حرص حس ششم در فزایی اندر پنج

💡 برایشان ثناگوی و شفقت نمای به قدر مراتب در احسان فزای