اراده فعلی

[ویکی فقه] اراده فعلی به اراده متعلق به انجام یا ترک امری در زمان حال اطلاق می شود.
اراده فعلی، مقابل اراده استقبالی می باشد و آن، اراده ای است که به انجام یا ترک امری در زمان حال تعلق می گیرد، مانند این که شخصی اراده کند هم اکنون غذا بخورد یا آب بنوشد و به دنبال آن، اراده خود را عملی نماید.

💡 از حضرت امام محمد باقر عليه السلام منقول است كه چون اراده جماع كنى ايندعا بخوان:اَلّلهُمَّ ارْزُقْنى وَلَدا وَاجْعَلْهُ تَقّيا زَكيّا لَيْسَ فى خَلْقِهِ زيادَةٌ وَلانُقْصانٌ وَاجْعَلْعاقِبَتَهُ اِلى خَيْرٍ.

💡 سوم: قضايى است كه خداوند آن را به پيامبر و ملائكه اش خبر داده است كه آنها واقعخواهد شد ولى مشروط است به اينكه اراده خداوند برخلاف آن تعلق نگيرد. و اين همانقسم است كه در آن بدا واقع مى شود. رواياتاهل بيت - عليهم السلام - حاكى است كه خداوندمتعال به انبياء و ملائكه خبر مى دهد و نيز به ملائكه خبر مى دهد كه باز اراده و مشيت مراهنگام وقوع، در نظر بگيريد.

💡 آرى ! اين حيوان حقّ شناس به اراده الهى از بيدادگرى سپاه اموى ناله جانسوز سر داد وفرياد مظلوميّت و دادخواهى او را، از شقاوت كسانى كه فرزند پيامبر خويش را به جرمدفاع از حقّ و عدالت به خاك و خون كشيدند، طنين افكن ساخت و در حالى كه پس از شهادتاو از آن حضرت دفاع مى كرد خبر شهادتش را به خاندانش آورد.(301)