ابوبصیر اعشی قیس

[ویکی فقه] ابوبصیر، میمون بن قیس مشهور به "اعشی قیس" از قبیله بنی بکر بن وائل، یکی از شاعران سرشناس عرب در عصر جاهلیت بود که آوازه دعوت پیامبر اسلام را شنید، اما بدون اینکه ایمان بیاورد، در سال هفتم قمری در یمامه درگذشت.
ابوبصیر، میمون بن قیس بن جندل بن شراحیل، مشهور به "اعشی قیس" از قبیله بنی بکر بن وائل،
زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۳۴۱.
نامش میمون بن قیس بن جندل بن شراهیل بن عوف بن سعد بن ضبیعه بن قیس بن ثعلبه،
ابن حزم، علی بن احمد، جمهرة انساب العرب، ص۳۱۹.
اعشی راویه ای مسیحی به نام یحیی بن متی داشت که تا روزگار معاویه زنده بود و از عباد بسیار کهنسال حیره محسوب می شد. بنا بر گفته راویه اعشی قدری مذهب بود و این آیین را از مسیحیان حیره آموخته بوده است.
ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۹، ص۷۸-۷۹.
...

💡 چنان‌که در روایات آنها، ابوبصیر از گروهی از اصحاب جعفر صادق به حساب می‌آید که از ابتدا به عبدالله پشت کردند و به موسی کاظم روی آوردند.

💡 در همین رابطه از ابن دراج و ابوبصیر خواسته بود هر چه از او می‌شنوند از پدرش، محمد باقر، نقل کنند.

💡 در روایاتی که پیروان کاظم از ابوبصیر نقل کرده‌اند، ابوبصیر به مبانی عقیدتی فطحیه دربارهٔ امامت حمله کرده‌است.

💡 مواضع ابوبصیر در برابر فطحیان، او را در میان پیروان کاظم به عنوان چهره محبوبی معرفی کرد.

💡 به علاوه در منابع واقفیان برای اثبات عقاید مذهب واقفی روایاتی از ابوبصیر (اسدی) نقل شده‌است.