اعتقاد به امامت در سیره امامان

[ویکی فقه] پیامبران الهی همگی دارای جانشین بوده اند؛ و این از سنتهای خداوند متعال می باشد گرچه اوصیای بعضی از انبیای پیشین خود نبی و پیامبر بوده اند، اما بسیاری از جانشینان انبیا، اوصیای خاصی بوده اند که به مقام نبوت برگزیده نشده اند، ولی هدایت قوم را پس از رحلت آن پیامبر بر عهده می گرفته اند و به عنوان جانشین پیامبر، اجرای دستورات شریعت آن پیامبر را عهده دار می شدند و این امر، خود حکایت از اهمیت و جایگاه والای زعامت و رهبری جامعه دارد، به گونه ای که شان و جایگاه آن، چنان والاست که به مردم واگذار نشده است تا هرکس را که خود می خواهند انتخاب نمایند.
شان و جایگاه والای زعامت و رهبری جامعه، چنان والاست که به مردم واگذار نشده است تا هرکس را که خود می خواهند انتخاب نمایند. زیرا واگذاری این امر به مردم دو محذور عمده در پی خواهد داشت:اول، ایجاد حساسیت، اختلاف و دو دستگی در میان مردم می نماید.دوم: مردم دارای شناخت دقیق و واقعی از افراد نیستند، تا بتوانند فرد اصلح را برای اجرای دستورات دینی و رهبری مردم انتخاب نمایند؛ بنابراین در طول تاریخ، انبیا اوصیای خود را به اسم و به طور دقیق مشخص می کرده اند. این شیوه در همه شرایع پیشین جاری بوده و سنت پیامبر مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله وسلّم) نیز بر همین سنت الهی بنا شده است.
جانشین پیامبر
پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله وسلّم) از نخستین روز دعوت آشکار خویش، امامت و رهبری پس از خود را مطرح کردند و فرمودند: هرکس در این مجلس مرا تصدیق نماید و به گفته های من ایمان آورد او پس از من جانشین من خواهد بود و به گواهی و شهادت تاریخ، غیر از علی بن ابیطالب (علیه السّلام) کسی دیگر گفته های پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) را تصدیق نکرد و ندای پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) را لبیک نگفت و پیامبر نیز وصایت و جانشینی علی بن ابیطالب را اعلان نموده و فرمودند: «ان هذا اخی و وصیی و خلیفتی فیکم فاسمعوا له و اطیعوا؛ همانا بدانید که این (علی بن ابیطالب) برادر و وصی و جانشین من خواهد بود، پس حرف او را گوش دهید و از او اطاعت کنید».در احادیث دیگر نیز پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) تعداد امامان (علیهم السّلام) را مشخص نموده و فرموده اند: « اسلام عزیز نخواهد شد، مگر آنکه تعداد۱۲ خلیفه بیایند که همه از قریش اند» یا خطاب به امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) می فرماید: «خداوند شما را از من و پدر و مادرتان به عنوان امام انتخاب فرمود و سپس خطاب به امام حسین (علیه السّلام) فرمود: و از فرزندان تو، نه نفر را به عنوان امام برگزید که همگی دارای فضیلت یکسان هستند، پس از آنها اطاعت کنید».
حق امامت برای امامان
از این رو، همه امامان بزرگوار، امامت و رهبری دینی و سیاسی جامعه را حق خود می دانسته و همواره از آن سخن گفته اند.
← امامت در کلام امام علی
...

💡 معمولاً در زبان‌شناسی اصالت جوهر را به معنای اعتقاد به وجود یک معنای صحیح برای هر کلمه، و نیز، قدرت و توانایی ما بر تعریف دقیق و عینی اطلاعات نهایی پیرامون ذات و جوهر شیئی است که آن واژه بدان دلالت دارد.

💡 اعتقاد به ثنویت و قدرت و تأثیرگذاری اهریمن، در آیین مغان بسیار شدیدتر از عقایدی است که در دین زرتشت به چشم می‌خورد. آفتاب‌پرستی و جادوگری نیز از ویژگی‌های آنها بوده‌است؛ تا جایی که مغان را به جادوگری می‌شناختند"

💡 واقعيت اين است كه حاكميت همين روحيه علم باورى (3) و اعتقاد به صدق بى چون وچراى دستاوردهاى علوم طبيعى، دايره معلومات بشرى را به حد علوم و معارف مادىتقليل داده و پاره اى از حقايق (4) موجود را به صرف غيرمادى بودن يا عدم سنخيت آنهابا مناسبات و قواعد مادى (5) انكار كرده است.

💡 در اين صورت مسلما منظور از شرك، پرستش غير خدا و يا اعتقاد به الوهيت غيرپروردگار نيست، بلكه ممكن است چيزى از قبيلتمايل انسان به فرزندش بوده باشد، تمايلاتى كه گاهى او را از خداوندغافل مى سازد.

💡 4- (معجبرة ): با اعتقاد به اينكه هيچ عملى از بندگان، در واقع صادر نمى شود و بلكههمه افعال بندگان مربوط به خداوند است. (841)

💡 و مفهوم تشهّد، تجديد عهد و ميثاق و اعتقاد به وحدانيّت خداوند؛ و نيز شهادت بر نبوّتحضرت رسول و ولايت اهل بيت او عليهم صلوات اللّه مى باشد.