اخصیت مشروطه خاصه از مرکبات دیگر

[ویکی فقه] اخصیت مشروطه خاصه از مرکبات دیگر یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای اخص بودن قضیه مشروطه خاصه از سایر قضایای موجهه مرکبه است.
مشروطه خاصه، همان مشروطه عامه است که به «لا دوام به حسب ذات» مقید شده است؛ مانند: «بالضرورة کل کاتب متحرک الاصابع مادام کاتباً لا دائماً» و «لا دائماً» اشاره است به سالبه مطلقه عامه؛ یعنی «لا شیء من الکاتب بمتحرک الاصابع بالفعل». قضیه مشروطه خاصه، اخص از بقیه موجهات مرکبه است، چون نسبت محمول به موضوع در مشروطه خاصه ضرورت است، اما در بقیه یا دوام است یا فعلیت و یا امکان، و نسبت ضرورت، اخص از همه اینهاست؛ بنابراین مشروطه خاصه اخص از همه موجهات مرکبه دیگر است.

💡 خاصه از روز ازل زان رو زبان را نطق داد کاو نیاید در سخن الا به مدح قهرمان

💡 وضع دنیا گرنه با انجام باشد غم مدار خاصه از بهر خرابی ساختند این خانه را

💡 روايت فوق الذكر در تفسير عامه و خاصه از طريق سنى و شيعه هر دونقل گرديده است.

💡 کنون وصال همه بر دلم فرامش کرد خوشا وصال بتان خاصه از پس هجران

💡 خاصه از خلعت شایان شه نام‌اندوز خاصه از تیغ جهانگیر شه جام‌انداز

💡 داستان موسی و خروج اسرائیلیان الهام‌بخش آثار موسیقایی بسیاری، خاصه از عصر رنسانس به بعد بوده و در موسیقی فولکلور یهودی و سایر فرهنگ‌ها نیز بسیار به چشم می‌خورد.