خرگاه سبزپشت

خرگاه سبزپشت. [ خ َ هَِ س َ پ ُ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از آسمان. ( یادداشت بخط مؤلف ).

کنایه از آسمان

💡 چو چارم روز ازین فیروزه خرگاه برآمد یوسف شب رفته در چاه

💡 مجنون محزون گریان به وادی لیلای سرخوش خندان به خرگاه

💡 گفتم از آه من این خیمه نیلی برپاست ماه میگفت منش قبه خرگاه شدم

💡 چون گل که دمد ز خاک و خون دل من خرگاه برون زد از درون دل من

💡 هوا سرد و خرگاه خورشید گرم زمین خشگ و بالین جمشید نرم

💡 ز خرگاه خون سر به دریا نهاد تو گفتی زمانه سر رگ گشاد