خاکدان دیر

خاکدان دیر. [ ن ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از دنیا باشد. ( انجمن آرای ناصری ) ( آنندراج ).

کنایه از دنیا باشد.

💡 مرد که فردوس دید، کی نگرد خاکدان و آنک بدریا رسید، کی طلبد پارگین

💡 تخم اشکی از ندامت گر بریزی بر زمین برنداری حاصلی جز کام دل زین خاکدان

💡 خوشا کسی که درین خاکدان به غیر دردل دگر امید گشایش به هیچ باب ندارد

💡 دلم گرفت ازین خاکدان پر وحشت ره بهشت کدامست و منزل راحت

💡 بت چو بشکستی ببر زین خاکدان سیر می‌کن در فضای لامکان