قنقری پایین

قنقری پایین. [ ق ُ ق ُ ] ( اِخ ) ( سفلا ) نام یکی از دهستان های چهارگانه بخش بوانات و سرچهان شهرستان آباده و حدود آن از اینقرار است: از شمال کوه بوانات و دهستانهای قنقری بالا و حومه بخش، از جنوب مشهد مرغاب و سر پنیران، از خاور دهستان سرچهان و تنگ باب الجوز، از باختر ارتفاعات عین البلاغ و دهستان احمدآباد. موقع جغرافیایی آن کوهستانی و دامنه میباشد. این دهستان در جنوب بخش واقع گردیده هوای آن معتدل بالنسبه سرد آب مشروب و زراعتی آن از چشمه و قنات است. محصولات آن عبارت است از غلات و جزئی میوه جات و شغل اهالی زراعت و صنعت دستی آنان قالی بافی است. این ده از 24 آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و جمعیت آن در حدود 4800 تن و قراء مهم آن عبارتنداز: احمدآباد، سن گشت، باغ سیاه، چم بیان، خورکش، خورجان، فنجان، مظفرآباد. طوایف عرب خمسه در این دهستان ییلاق میکنند. و شوسه شیراز به اصفهان از باختر آن کشیده شده است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).

💡 با وجود شهرت و قدمت هزاران ساله ولی باز هم فرش ایرانی بین مردم ایران ناشناخته است؛ کمتر کسی می‌تواند با دیدن فرشی محل بافت آن را حدس بزند و در مورد خصوصیات باارزش آن صحبت کند، در حالی‌که با اتمام یک فرش، شناسنامهٔ آن نیز همراه با خودش صادر می‌شود. عدم آگاهی نسبت به ویژگی‌های فرش، سبب معضلاتی می‌شود. در استان فارس و منطقهٔ ایالت پارس سه فرش داراب، بوشهر و خرمی قنقری دارای شهرت جهانی بوده‌است. خرمی فارس بزرگ‌ترین مرکز رنگرزی فرش جنوب ایران بوده‌است.

💡 ییلاقات ایلات خمسه در شرق ییلاقات ایل قشقایی قرار دارند و به ترتیب از جنوب به شمال نواحی مرودشت، رامجرد، بیضا، ابرج، مشهد مرغاب قنقری و بوانات را در برمی‌گیرند. این ناحیه از شمال به استان یزد، از شرق به سیرجان در استان کرمان، از جنوب به شهرستان شیراز و از غرب به‌ییلاقات قشقایی محدود می‌شود.