ته نقش گذاری ناکور

💡 چون ریختی بخواری خون مرا بزاری برتر بتم گذاری کافیست خون بها را

💡 اگر از خود بمیری و دو عالم گذاری جنّت اینجاگه چو آدم

💡 چو با ما می‌توانی بود هر شب روا نبود که بی ما شب گذاری

💡 بکوی شوق، گذاری نمیکنی، پروین چو ذره نیز ره و رسم را نمیدانی

💡 با آنکه به راهش سر من خاک شد آن شوخ هرگز به سرم کرد گذاری نه و هرگز

💡 گذاری کن ز کاف و نونِ کونین نشین بر قافِ قُربِ «قابَ قَوسَیْن»