تنسیق الصفات

در بدیع، ذکر کردن چند صفت متوالی برای کسی یا چیزی، مانندِ این شعر: دست حاجت چو بری پیش خداوندی بر / که کریم است و رحیم است و غفور است و ودود (سعدی: ۴۳۲ )، حسن النسق، حسن نسق.

( مصدر ) آنست که شاعر صفات ممدوح یا خود یا دیگری را بتوالی بشمارد چنانکه نظامی در وصف شیرین گوید: (( پری دختی پری بگذار ماهی بزیرمقعنه صاحب کلاهی شب افروزی چو مهتاب جوانی سیه چشمی چو آب زندگانی کشیده قامتی چون نخل سیمین که زنگی برسرنخلش رطب چین نمک شیرین نباشد و آن او هست. ) ) ( همائی )

[ویکی فقه] تنسیق الصفات، آرایه ای است که در آن برای یک چیز، صفات و ویژگی هایی به صورت پشت سر هم و متوالی بیاورند.
این صنعت در نثر و نظم به کار می رود.
اهداف
هدف آن زینت بخشیدن به کلام و نیز ایجاد تنوع در آن در عین تأکید در سخنی که شاعر به مخاطب عرضه می کند. این صفت ها به صورت های متفاوتی در اشعار به کار رفته است.
← نمونه ها
...

💡 الحمدلله الواحد القديم الازلى الذى لا يوصف بحد و لا نهايه و لا تاخذه سنه و لانوم الذى لا ابتداء لكونه و لا غايه لبقائهالدال على وجوده بخلقه و با حداث خلقه على ازليته و با شتباههم على ان لا شبه لهالمستشهد بآياته على قدرته الممتنعه من الصفات ذاته و من الابصار رويته و من الاوهامالاحاطه به الذى ليس كمثله شى ؤ هو السميع البصير.

💡 ... و كمال الاخلاص له نفى الصفات عنه، لشهادةكل صفة غير الموصوف، و شهادة كل موصوف انه غير الصفة. فمن وصف الله - سبحانه- فقد قرنه، و من قرنه فقد ثناه، و من ثناه فقد جزاه، و من جزاه فقد جهله...

💡 41 - الوجود الصمدى ملك و صفاته و اسمائه جنوده فايننزل نزلوا معه و اين دار دار واسعه فالعشق سار فى جميع الموجودات على تفاوتطبقاتهم و كذلك الحياة و الشعور و سائر الصفات.)

💡 و در همان كتاب در تفسير آيه: (و من يشاققالرسول...) مى گويد: ترمذى و بيهقى در كتاب (الاسماء و الصفات ) از پسر عمرروايت كرده اند كه گفت: رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله ) فرمود: خداى عز وجل اين امت را هرگز بر ضلالت، جمع و متحدالقول نمى كند و دست خدا بر سر جماعتسايه افكنده، هر كس از جماعت كناره گيرى كند درداخل آتش نيز تنها خواهد بود0

💡 پس خداى تعالى احدى الذات و الصفات است، يعنى در موجود بالذات بودن واحد است وهيچ چيزى در قبالش نيست مگر آنكه موجود به وسيله اوست، نهمستقل در وجود، و همچنين واحد در صفات است، يعنى هيچ صفتى كه داراى حقيقت و واقعيتباشد تصوّر نمى شود مگر اينكه عين ذات او است، و در نتيجه او بر هر چيز قاهر است وهيچ چيز بر او قاهر نيست.