احکام قطع موضوعی

[ویکی فقه] احکام قطع موضوعی به احکام اصولیِ مترتّب بر قطع موضوعی اطلاق می شود.
احکام قطع موضوعی، مقابل احکام قطع طریقی می باشد و به معنای خصوصیات، آثار و فوایدی است که بر قطع موضوعی مترتب می گردد؛ مانند:۱. وجود قطع، برای ترتب حکم بر آن، موضوعیت دارد؛ چه مطابق با واقع باشد و چه نباشد؛۲. امارات و اصول عملی، جایگزین قطع موضوعی وصفی نمی گردند؛ گر چه در این باره نسبت به قطع موضوعی طریقی، اختلاف است؛۳. شارع می تواند از عمل به قطع موضوعی منع نماید، به خلاف قطع طریقی.

💡 معروف‌ترین کتاب وی مفاتیح‌الجنان، منتخبی از دعاها و اعمال است که در کتاب‌های مختلف حدیث، از پیامبر اسلام و امامان شیعه نقل شده و قمی آن‌ها را به صورت موضوعی دسته‌بندی کرده‌است.

💡 این واژه در اصل، در لغت بار منفی دارد و در روزهای اولیه ظهور خوره‌های رایانه یا علاقه‌مندان به کتاب و کمیک‌های علمی و تخیلی، در مدارس و دانشگاه‌ها از طرف عموم برای تحقیر آن‌ها استفاده می‌شده‌است. اما در یک مصادره گفتمانی، گیک‌ها شروع کردند به استفاده با افتخار از این واژه برای نامیدن خودشان؛ گیک و حتی فرهنگ آن آرام آرام به عنوان موضوعی نه خجالت‌آور که حتی افتخارآمیز برای کسانی که شور و علاقه بیش از حد معمول برای موضوعی دارند، تبدیل شد.