ابوعثمان ابن حداد

[ویکی فقه] اِبْن ِ حَدّاد، ابوعثمان سعید بن محمد غسّانی (۲۱۹-۳۰۲ق /۸۳۴ -۹۱۴م )، فقیه، متکلم و ادیب مغربی بود.
صفدی شرح حال او را در دو جا با نام های ابو عثمان القیروانی و ابن الحداد القیروانی آورده است.او اهل قیروان بود و در آن جا زیست و هرگز، به علت فقر، سفر نکرد و هیچ گاه حج نگزارد، اما به هنگام پیری و پس از مرگ یکی از بستگان (برادر) مالی از او به ارث برد. ابن حداد از جمله شاگردان و اصحاب سحنون بن سعید (د ۲۴۰ق / ۸۵۴م ) از بزرگان مالکی در مغرب بود و آنگاه که ابوالحسن کوفی به طرابلس آمد، به نزد وی شتافت و از او استماع حدیث کرد.
موقعیت علمی
ابن حداد در فقه و کلام متبحّر بود و در جدل و مناظره و دفاع از معتقدات خود و ردّ فرقه های مخالف دستی توانا داشت.وی علاوه بر این از علمای نحو و لغت نیز به شمار آمده است.
علاقه به شعر
گر چه خود گفته است شاعر نیست، ولی شعر نیکو می سروده و مثلاً اشعاری در رثای فرزند و برادرزاده خود پرداخته است و ذهبی دو بیت از اشعار او را نقل کرده است.
اعتقادات
...

💡 557- ابوعثمان جاحظ، عمربن بحرالليشى البصرى، لغوى و نحوى است. اين مرداز طرفداران نواصب بوده و از كتابهاى او كتاب عثمانيه است كه ابوجعفر اسكافى وشيخ مفيد (م 255 ق ) آن را رد كرده اند.

💡 ابوعثمان بار سفر بست و روى به (رى ) نهاد. وقتى به (رى ) رسيد سراغ خانهابو يوسف را گرفت. مردم گفتند: اين شخص مردى فاسق است. اوقاتش به ميگسارى، وهمنشينى با پسران امرد مى گذرد.

💡 ابوعثمان بار دیگر بری سفر کرد و از مردم خانه ی یوسف را جویا شد و سرزنش و تحقیرشان را اعتنا نکرد. گفتندش که خانه ی شیخ یوسف در کوی باده فروشان است.

💡 ابوعثمان گوید هر که اندر حیا سخن گوید و شرم ندارد از خدای عَزَّوَجَلَّ در آنچه گوید، مغرور بود.

💡 826- شخص ياد شده عمار ياسر بود بهنقل ابوعثمان جاحظ، شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 2، ص 25و اين سخن عمر راهيجان زده ساخت كه آن سخنرانى را ايراد نمود.