ابن ظهیره ابوحامد جمال الدین محمد بن عبدالله مکی

[ویکی فقه] ابوحامد محمد بن عبدالله بن ظهیرة بن احمد بن عطیة بن ظهیره قرشی مکی، خطیب، قاضی و مفتی مکه، یکی از شخصیت های خاندان ابن ظهیره می باشد؛ اِبْن ِ ظَهیره، عنوان افراد خاندانی از بنی مخزوم که در سده های ۹ و ۱۰ق /۱۵ و ۱۶م به شهرت رسیدند و در مکه عهده دار افتاء، قضا و تدریس بودند.
ابوحامد محمد بن عبدالله بن ظهیرة بن احمد بن عطیة بن ظهیره قرشی مکی، ملقب به جمال الدین (اول شوال ۷۵۱-۱۶ رمضان ۸۱۷ق /۲ دسامبر ۱۳۵۰-۲۹ نوامبر ۱۴۱۴م )، خطیب، قاضی و مفتی مکه بود. او در مکه زاده شد و در همان جا پرورش یافت.
ابن فهد مکی، محمد، لحظ الالحاظ بذیل طبقات الحفاظ، ج۱، ص۱۶۶.
حدیث را نزد شیخ خلیل مالکی، قاضی تقی الدین حرازی، قاضی عزالدین بن جماعه، شیخ عبدالله یافعی، محمد بن احمد بن عبدالمعطی و دیگران
فاسی، محمد، العقد الثمین فی تاریخ البلد الامین، ج۲، ص۲۰۲.
او پس از ۷۷۰ق /۱۳۶۹م بیش از ۴۰ سال در مکه به تدریس پرداخت و از همه جا به گرد وی جمع شدند.
ابن فهد مکی، محمد، لحظ الالحاظ بذیل طبقات الحفاظ، ج۱، ص۱۶۷.
...

💡 به نوشته ابوحامد کرمانی، سلطان‌شاه، شاهی خوش‌گذران بود، که در مدت ۱۰ سال کاری جز خوش‌گذرانی نکرد و همچنین به علت اینکه در میان زنان بزرگ شده بود، رفتار و لحنی به مانند آن‌ها داشت. وی در اواخر حکومت خود نیز بردارش، توران‌شاه را بخاطر وحشتی که از او داشت، به بم تبعید کرد.

💡 علاوه بر وی، جغرافی‌دانان دیگر نیز ضمن شرح شهرهای کرمان، به کالاهای تجاری این ایالت اشاره کرده‌اند. مهم‌ترین محصولی که از شهرهای کرمان به سایر بلاد ارسال می‌شد، خرما بود. ابوحامد کرمانی می‌گوید: