گوش خاره

گوش خاره. [ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) آلتی که بدان چرک گوش پاک کنند. ( یادداشت مؤلف ). گوش خارک.

(اسم ) ۱ - آنچه که بدان گوش را خارند. ۲ - میل گوش پاک کنی. ۳ - جانوری بسیار پای که بگوش مردم رود و موجب ناراحتی گردد هزار پا.
آلتی که بدان چرک گوش پاک کنند.

💡 از تن خاکی دل صد پاره می آید برون این شرر آخر ز سنگ خاره می آید برون

💡 باز آمد یار با دلی چون خاره وز خارهٔ او این دل من صد پاره

💡 ز تف تبر و آتش تیغ و تاب برون تاخت از خاره آهن چو آب

💡 آن را که منم منصب معزول کجا گردد آن خاره که شد گوهر او خاره نخواهد شد

💡 اگر چه دشمن آتش نهاده سوخته دل ز تاب تیغ تو در سنگ خاره ساخته جاست

💡 به نور طلعت تو گل برآید از خاره به فر دولت تو لاله روید از سندان