چرک گوش
مترادفها
جرم گوش
لغت نامه دهخدا
چرک گوش. [ چ ِ ک ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) ماده زردرنگی که در سوراخ گوش تولید گردد. ( ناظم الاطباء ). زهر گوش. تلخی گوش. ماده زردرنگ و تلخ و چرب که در گوش پدید آید. ریم گوش. ماده زردی که عادةً از درون گوش تراود. صَملاخ. صُملوخ. ( منتهی الارب ). وَسَخ ُالاْ ُذُن. رجوع به چرک شود.
فرهنگ فارسی
ماده زرد رنگی که در سوراخ گوش تولید می گردد. ریم گوش.
جمله سازی با چرک گوش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 قسمت غضروفی شامل موها و توزیع گستردهای از غدد چربی (sebaceous) و چرکپرور (ceruminous) میباشد اما این پوشش برای قسمت استخوانی کانال وجود ندارد. غدد چریس هم چنین در صدفک (concha) نیز وجود دارند. این ترشحات به روانسازی و عملکرد ضدباکتریایی کمک میکنند و هم چنین گوش را در برابر خاک و شن وسایر مواد خارجی و حشرات محافظت مینمایند.
💡 تجمع بیش از حد چرک گوش در مجرای شنوایی میتواند باعث کاهش شنوایی موقت و احساس سنگینی یا فشار در داخل گوش شود که نیاز به مداخله دارد.
💡 پزشک توصیه کرد که برای جلوگیری از آسیب به پرده گوش، هرگز نباید از گوشپاککنهای سفت برای خارج کردن چرک گوش استفاده کرد زیرا این کار خطرناک است.
💡 برخی افراد به دلیل ساختار خاص کانال شنوایی خود، دچار تجمع سریع چرک گوش میشوند و نیاز دارند که به طور دورهای توسط متخصص گوش و حلق بررسی شوند.