گله گاه سبعه

لغت نامه دهخدا

گله گاه سبعه. [ گ َ ل َ / ل ِ گ َل ْ ل َ / ل ِ هَِ س َ ع َ / ع ِ ] ( اِخ ) ( رودخانه ٔ... ) آبش شیرین مایل به شوری است. رودخانه مرز چندین ده را آب دهد و چون به ناحیه گله گاه رسد از تنگ رودَر گله گاه بیرون رفته به آب چشمه اوین و آب چشمه رودَر پیوسته [و وارد] رودخانه کشار شود. ( فارسنامه ناصری گفتار دوم ص 329 ).

فرهنگ فارسی

آبش شیرین مایل بشوری است رودخانه و مرز چندین ده را آب دهد

جمله سازی با گله گاه سبعه

💡 در دورهٔ حکومت فتح‌علی‌خان بر خنج، نیریز و سبعه، حکومت گراش از سوی وی به پسرانش سپرده می‌شد که با وجود قلعهٔ گراش، که از مستحکم‌ترین قلاع منطقه به‌شمار می‌رفت، حکومت گراش مهم‌ترین پشتیبان وی در طول دورهٔ زمام‌داریش به‌حساب می‌آمد.

💡 ان الله تبارك و تعالى اراد ان يخلق خلقا بيده و ذلك بعد ما مضى من الجن والنساسفى الارض سبعه الاف سنه و كان من شانه خلق آدم كشط عن اطباق السموات،قال للملائكه: انظروا الى الارض من خلقى من الجن والنسناس، فلما راوا ما يعملون فيهامن المعاصى و سفك الدماء و يفسدون فى الارض، قالوا:اتجعل فيها من يفسد فيها... (316)

💡 ولى اگر بگويى: (عندى سبعه رجال قيام و آخرين قعود - نزد منند هفت مرد ايستاده وديگران نشسته اند)، غرض خود را نرسانده اى.

💡 سجود بر اعضاء سبعه، كه عبارتند از: دو سر انگشتان شصت پا و دو سرزانوها و دو كف دست و پيشانى.

💡 و در حديث ثواب جهاد در تهذيب روايت كرده است در حديثى كه مى شمارد درخصال سبعه را كه براى شهيد هست، - تا اينكه مى فرمايد: