نیک سوار
لغت نامه دهخدا
نیک سوار. [ س َ ] ( ص مرکب ) فارس. سوارکار ماهر. رجوع به نیک سواری شود.
فرهنگ فارسی
فارس. سوار کار ماهر.
جمله سازی با نیک سوار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مرا گفت بخش ای جهان شهریار یکی رخصت رزم این دو سوار
💡 شکرزنی سواری روی زمین گرفته است پهلواگرندزدی از بوریاچه باشد
💡 همه شب بر آن جای مردی نماند ز لشکر سواری و گردی نماند
💡 بگشتاسب و لهراسب از بهر دین چه بد کرد با آن سواران چین
💡 چو گرگین کارآزموده سوار که با اندریمان کند کارزار
💡 پهلوان داستان، به عنوان یک نیک سوار شناخته میشد که با مهارت تمام و بدون هیچ لرزشی، اسب خود را در میدانهای جنگ هدایت میکرد.
💡 در اشعار حماسی، توصیف یک نیک سوار که در برابر دشمنان نمیترسد، همواره برای تشویق جوانان به شجاعت و ایستادگی مورد استفاده قرار میگرفت.
💡 او که از کودکی تمرینات سخت سوارکاری را انجام داده بود، اکنون به عنوان یک نیک سوار ماهر در میان مردم شهر شهرت یافته بود.