نیک سوار

نیک سوار. [ س َ ] ( ص مرکب ) فارس. سوارکار ماهر. رجوع به نیک سواری شود.

فارس. سوار کار ماهر.

💡 مرا گفت بخش ای جهان شهریار یکی رخصت رزم این دو سوار

💡 شکرزنی سواری روی زمین گرفته است پهلواگرندزدی از بوریاچه باشد

💡 همه شب بر آن جای مردی نماند ز لشکر سواری و گردی نماند

💡 بگشتاسب و لهراسب از بهر دین چه بد کرد با آن سواران چین

💡 چو گرگین کارآزموده سوار که با اندریمان کند کارزار