محمدسرور الکوزایی قندهاری

[ویکی فقه] محمد سرور الکوزایی قندهاری، متخلص به واصف، از روحانیون دانشمند، نویسنده و مبارز افغان در قرن چهاردهم هجری بود.
پدرش مولوی احمدجان خان، از دولتمردان و دانشوران و ادیبان بلندپایه دوره عبدالرحمن خان (۱۲۹۷-۱۳۱۹ق) بود و محمد سرور خان واصف زیر نظر او پرورش یافت و در علوم دینی و ادبی به استادی رسید و در میان دانشوران و ادیبان روزگارش معروف شد.
← تدریس
۱. ↑ جنبش مشروطیت در افغانستان، ص ۳۸. ۲. ↑ دانشنامه ادب فارسی،ج۳، ص۸۹۶-۸۹۷.
منبع
دانشنامه های انقلاب اسلامی و تاریخ ایران، برگرفته از مقاله « اَلکوزایی قندهاری، محمد سَرور».
...

💡 محمدسرور رجائی در مرداد ۱۴۰۰ به‌دلیل ابتلا به کرونا درگذشت. افراد و نهادهای مختلف از جمله سید عباس صالحی، وزیر وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران، به‌مناسبت درگذشت او پیام تسلیت صادر کردند.

💡 هیئت داوران: علیرضا فولادی، محمدسرور مولایی، بهادر باقری.

💡 محمدسرور رجایی (۱۳۴۷–۷ مرداد ۱۴۰۰) نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار افغانستانی بود.

💡 محمدسرور رجائی در یادداشت‌های مطبوعاتی که سرانجام در سال ۱۴۰۰ به صورت کتابی با عنوان «خون‌شریکی» منتشر شد به این باور شخصی خود اشاره کرده است که مردم افغانستان و ایران بر «سفرهٔ مشترک فرهنگ» نشسته و از هم‌دلی به «خون شریکی» رسیده‌اند. او، گفت‌وگو را حلقهٔ مفقودهٔ ارتباطات فرهنگی دو ملت و ایران را وطن فرهنگی مهاجران افغانستانی می‌دانست.