صاحب مظالم

صاحب مظالم. [ ح ِ ب ِ م َ ل ِ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) رئیس دیوانخانه. رئیس دیوان مظالم: آخر او را صاحب مظالم کردند، هر روز مظالم سپاه بودی و به صدرمظالم بنشستی و کارها همی راندی. ( تاریخ سیستان ).

رئیس دیوان مظالم، رئیس دیوان خانه.

رئیس دیوانخانه

💡 بار آورد به باغ مظالم درخت عدل چون بنگرد به روی تو مظلوم روز بار

💡 گناهکار بپرهیزد از مظالم او که دست و پای گواهی بر او دهد به گناه

💡 روز دو،‌ در هفته‌ چنان‌ چون سزید کار مظالم به تن خود گزید

💡 رياست عاليه را، پادشاهان (خلفا) در اختيار داشتند و خود به مظالم مى نشستند. ولى در صدور احكام، با رييس رسمى مشورت مى كردند.

💡 خدایگانا در موقف مظالم تو کند زمانه شعار و دثار از آتش و آب

💡 8- رد مظالم است كه بايد مشخص كند چه قدر رد مظالم داده شود.