سپنج کردن

سپنج کردن. [ س ِ پ َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) زندگی کردن. گذران کردن:
بزندان بدم تا به اکنون چو گنج
بشادی کنون کرد خواهم سپنج.نظامی ( شرفنامه ص 470 ). || مهمان کردن:
ببازارگان گفت ما را سپنج
توان کرد کز مانبینی تو رنج.فردوسی.

زندگی کردن گذران کردن مهمان کردن

💡 مریزید خون از پی تاج وگنج که برکس نماند سرای سپنج

💡 درین هفت خوان سپنج اعتبار نه رستم بپاید، نه اسفندیار

💡 نمانَد کس درین دیر سپنجی تو نیز ار هم نمانی تا نرنجی

💡 جهان بی وفا جای سپنج است ز مرکز تا محیط اندوه و رنج است

💡 جهان بیگانهٔ پر درد و رنج است بنزد عاشقان خوان سپنج است

💡 مکن بی‌گنه بر تن من ستم که گیتی سپنج است با باد و دم