دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] سموأل بن أبی البقاء یحیی بن عباس. «سموال بن ابی البقاء یحیی بن عباس»، کنیه اش ابوالنصر و لقبش مؤید الدین است که نسبش را اسرائیلی، مغربی و الطیب نوشته اند.
وفات او در سال ۵۶۲ ق در مراغه بوده است. البته سال های ۵۷۰ و ۵۷۶ ق نیز گفته شده است. بیش از این در مورد وی چیزی نقل نشده، لکن وقوف وی به ریاضیات و طب از مؤلفاتش پیداست.
[ویکی فقه] «سموال بن ابی البقاء یحیی بن عباس»، کنیه اش ابوالنصر و لقبش مؤید الدین است که نسبش را اسرائیلی، مغربی و الطیب نوشته اند.
وفات او در سال ۵۶۲ ق در مراغه بوده است. البته سال های ۵۷۰ و ۵۷۶ ق نیز گفته شده است. بیش از این در مورد وی چیزی نقل نشده، لکن وقوف وی به ریاضیات و طب از مؤلفاتش پیداست.
آثار
مؤلفات وی: اعجاز المهندسین، الاقربا ذین، الرد علی الیهودی الهندی، رسالة ابن خدود فی المسائل الحسابیة، الکافی فی حساب الدرهم و الدینار، کتاب القوامی (فی الحساب)، کتاب المثلث القائم الراویة (فی الهندسة)، کتاب المفید الاوسط (فی الطب)، کتاب المیز (فی مساحة اجسام الجواهر و المخلطة) و نزهة الاصحاب فی معاشرة الاحباب می باشد.
منبع
نرم افزار جامع طب، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی.
