دیرین شناسی

دیرین شناسی. [ ش ِ ] ( حامص مرکب ) علم به آثار موجودات زنده در زمانهای گذشته زمین شناسی که بوسیله بررسی در فسیلها که مشخص هریک از دوره ها وزمانهای طبقات زمین و چینه های آن هستند حاصل میشود.این کلمه بجای پالئونتولوژی فرانسه بکار میرود. ( از دائرة المعارف فارسی ).

(ش ) (اِمر. ) فسیل شناسی.

شناختن آثار و بقایای جانوران و درختان که از عهد قدیم در طبقات زمین باقی مانده، علم آثار و بقایای جانوران عهد قدیم، فسیل شناسی، پالئونتولوژی.

دیرین شناسی (palaeontology)
در زمین شناسی، مطالعه دربارۀ حیات باستانی، شامل ساختار موجودات زندۀ باستانی و محیط آن ها، تکامل و بوم شناسی، آن گونه که از سنگواره ها و صخره هایی که آن سنگواره ها در آن ها یافت شده اند، آشکار است. جنبه های عملی دیرین شناسی مبتنی است بر استفاده از وجود سنگواره های مختلف برای تعیین تاریخ لایه های سنگی خاص و تشخیص سنگ هایی که در شرایط خاص قرار داشته اند؛ مثلاً تشکیل لایه های نفتی را موجب شده اند. استفاده از سنگواره ها برای تعیین سن صخره ها ابتدا به همت یوهان فریدریش بلومنباخ (۱۷۵۲ـ۱۸۳۰) در گوتینگن و سپس به دست ژرژ کوویه و اَلکساندر برونیار در ۱۸۱۱ در فرانسه آغاز شد.

فسیل شناسی.

💡 اگرچه خون نوا تازه می‌چکد ز لبم به نیش حسرت دیرین گشودم این رگ تار

💡 بسوک و سور، چو رسم است کآدمی افتد بفکر همدم دیرین، بیاد یار قدیم

💡 پرده بگشا ز رخ، ای شاهد دیرین که مرا، دیده و دل به تماشای رخت منتظر است

💡 مکن از عشق بتان منع مرا ای ناصح که مرا عشق بتان رسم و ره دیرین است

💡 حذر کن بیشتر از خصم دیرین چون ملایم شد که آن مکار را در موم باشد نیشتر پنهان

💡 عمری است درد عشقش بیگانه گشته از ما آن آشنای دیرین از ما خبر ندارد