درمان شناسی

درمان شناسی. [ دَ ش ِ ] ( حامص مرکب ) درمان شناس بودن. اصول تداوی.

درمان شناس بودن اصول تداوی

💡 من از لطافت تو شاکرم که درد مرا لطافت تو به جای علاج و درمان است

💡 طبیب نیست درین شهر بند و تو رنجور پی علاج خود ایدل تو فکر درمان کن

💡 فیّاض به درد عشق خو کن کاین درد درمان هزار درد بیدرمانست

💡 اگر پرده براندازد ز رویش شود درمان دلم از رنج کویش

💡 آنکه در درد بماندی ز بلای شیطان هر کرا مجلس او آیت درمان نشود

💡 در دست در درونم درمان آن ندانم ساقی بیار جامی پ ز زهرو وارهانم