خویشتن ستا

خویشتن ستا. [ خوی / خی ت َ س ِ ] ( نف مرکب ) لافزن. خودستا. ( یادداشت مؤلف ). خویشتن ستای. رجوع به خویشتن ستای شود.

لافزن خود ستا

💡 بین سر خود را به دست خویشتن بر پیام او جدا سازم ز تن

💡 افلاطون راه خود را به عقاید خاصّ خویشتن می‌یابد.

💡 برنجستم من زجای خویشتن خود زدم سنگی به پای خویشتن

💡 چو صورت خویشتن کلّی کم آرد مثال قطره سوی قلزم آرد

💡 دمی گر میزنی بر انجمن زن نفس بیخویشتن با خویشتن زن