جمله شرطیه لزومیه

جمله شرطی لازم

[ویکی فقه] جمله شرطیه لزومیه به معنی جمله شرطیه دارای رابطه لزومی میان مقدم و تالی است.
جمله شرطیه لزومیه، مقابل جمله شرطیه اتفاقیه بوده و به جمله شرطیی گفته می شود که در آن پیوستگی و اتصال میان مقدم و تالی، ضروری می باشد، نه اتفاقی و تصادفی، مانند: " ان کانت الشمس طالعة فالنهار موجود ".
رابطه مقدم و تالی در قضیه شرطیه متصله لزومیه
علاقه ای که در قضیه شرطیه متصله لزومیه وجود دارد، چهار نوع است:۱ ـ علاقه علیت؛ که مقدم علت و تالی معلول می باشد، مانند: " کلما کانت الشمس طالعة کان النهار موجودا "؛۲ ـ علاقه معلولیت؛ که مقدم معلول و تالی علت است، مثل: " کلما کان النهار موجودا کانت الشمس طالعة "؛۳ ـ علاقه تلازم؛ که مقدم و تالی، در وجود متلازم بوده و هر دو، معلول علت سوم می باشند؛۴ ـ علاقه تضایف، که مقدم و تالی، متضایف می باشند، مانند: " ان کان زید اباً لعمرو فعمرو ابن له ".