تکلیف به محال

[ویکی فقه] تکلیف به محال به تکلیف کردن به امر محال اطلاق می شود.
تکلیف به محال، مقابل تکلیف محال و از اقسام تکلیف بما لا یطاق بوده و به تکلیفی گفته می شود که امتثال متعلق آن برای مکلف مقدور نمی باشد؛ یعنی انجام آن برای مکلف محال عقلی یا عادی است.و به بیان دیگر، تکلیف به محال اگر چه به خودی خود محال نبوده و امکان اراده کردن آن و امر به آن از سوی مولا وجود دارد، ولی مکلف، قدرت امتثال تکلیف و انجام متعلق آن را ندارد؛ مثل این که مولا بگوید: «امش علی الماء؛ روی آب راه برو»؛ که مکلف عادتاً قادر به انجام این کار نیست.
نکته
در مسئله تکلیف به محال، میان اشاعره که به جواز آن اعتقاد دارند و دیگران اختلاف است.

💡 و از بعضی ذکر نموده اند که یک ماه، یا دو ماه، یا یک سال، چیزی نمی خوردند و این امری است ورای آنچه در اخبار رسیده و غیر از آنچه عامه مردم به آن تکلیف شده اند اگر خوب باشد از برای قومی مخصوص خواهد بود و تکلیف هر کس نیست.

💡 کسلرینگ موافق رومل بود اما خود این درخواست نیز برخلاف طرح اولیه بود تا کسلرینگ آن را منوط به کسب تکلیف از فرماندهی عالی ورماخت کند.

💡 گر به صد تکلیف بگشایم نظر بر سرو باغ میل حسرت بی‌تو در چشم تماشا می‌کشم

💡 در فقه تکلیف را خواست شارع برای انجام دادن یا انجام ندادن امری دانسته‌اند که برآوردن آن خواست، مستلزم سختی و مشقتی است. این خواست شارع به صورت حکم بیان می‌شود و خطابی است که متعلق آن افعال مکلَّفین است.

💡 به تکلیف آمد اندر رقص اما فتنه کرد آن گه که میل طبع بی‌تکلیف می‌شد در تماشایش