ثلج چینی

ثلج چینی. [ ث َ ج ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) یا ثلج صینی رطوبتی منجمدبرفی است شبیه به نمک که از هند آرند جهت بیاض عین و ظلمت بصر و ضمادش بر بدن جهت تب دق نافع است و این اسم را بر بارود نیز استعمال می کنند. ( تحفه حکیم مؤمن ). یطلق علی البارود و علی رطوبة تنعقد علی القصب بأطراف الهند تجلو البیاض و الظلمة. ( تذکره ضریر انطاکی ). نمک چینی و آن سنگی است سفید که بجهت جلای چشم در سرمه بکار برند و بعضی گویند شوره است. ( برهان قاطع ). سنگ سفید است که در سرمه ها بکار برند و جهت جلاء چشم و تب دق نافع است و طبیعت وی سرد است و خشک وابن بیطار گوید زهره اسیوس است و در الف صفت آن گفته شد. ( اختیارات بدیعی ). و در ترجمه صیدنه آمده است: از بلاد چین بعراق برند و رنگ او سخت سفید بود و زاید ( ؟ ) و چون غبار بود و در غایت لطیفی و خردی و اورا در انواع سرمه ها بکار برند. || بارود. || جد چینی.

( اسم ) رطوبتی است منجمد برفی شبیه بنمک که جهت جلای چشم و ظلمت بصر بکارمیبردند ثلج صینی.

💡 این روستا در دهستان چینی‌جان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶۳ نفر (۱۶۱ خانوار) بوده‌است.

💡 چون سحر قطع تعلق زجهان آنهمه نیست رنگ چینی‌که شکستیم به دامن تیغ است

💡 در روز ۱ اکتبر ۲۰۱۵، ضبطی از این کنسرت در سئول با زیرنویس‌های کره‌ای، انگلیسی و چینی منتشر شد.

💡 این دوره بازی‌های آسیایی سرآغاز تسلط چینی‌ها در بخش مدال‌ها بود.

💡 شیرین من آنکه رشک نقش چینی ست کارش ستم و سرکشی و خودبینی است

💡 هر چینی از این بزم شکست دگر آورد موی سر فغفور چه مقدار ستردند