تنهای قمی

[ویکی فقه] واژه تنها تخلص میرزا محمدسعید معروف از شاعران سدۀ ۱۱ق/۱۷م است. گذشته از شاعری، در علوم نظری و طبابت نیز دست داشت. از جلوه های شاعری تنهای قمی، مثنوی بزمی و عرفانی «خورشید و مه پاره» یا «گل رعنا» است که به شاه عباس دوم صفوی تقدیم شده است.
تنهای قمی، میرزا محمدسعید معروف به تنهای قمی متخلص به تنها، شاعر سدۀ ۱۱ق/۱۷م و از پزشکان خاص شاه عباس دوم صفوی. وی فرزند حکیم محمدباقر قمی،
نصرآبادی، محمدطاهر، تذکره، ج۱، ص۱۶۷، به کوشش وحید دستگردی، تهران، ۱۳۶۱ش.
از جلوه های شاعری تنهای قمی، مثنوی بزمی و عرفانی «خورشید و مه پاره» یا «گل رعنا» است که به شاه عباس دوم صفوی (سل ۱۰۵۲-۱۰۷۷ق) تقدیم شده است.
ملک، خطی، ج۲، ص۲۳۸.
از جمله سوانح زندگی شاعر، می توان از زندانی شدنش در قلعه الموت، در زمان شاه سلیمان (۱۰۷۷-۱۱۰۶ق) به سبب حسد حاسدان نسبت به وی و سخن چینی های آنان یاد کرد.
واله داغستانی، علیقلی، ریاض الشعراء، ج۱، ص۴۴۹، به کوشش محسن ناجی نصرآبادی، تهران، ۱۳۸۴ش.
...

💡 وقتی فقط هجده ماه داشتم، والدین ام از هم جدا شدند و پدرم به تنهایی بزرگ ام کرد. او مثل اکثر پدرها مهربان و ملایم نبود. قبلا مربی تیم راگبی دانشگاه بود و به من برای کسب موفقیت، خیلی سخت می گرفت.

💡 خردمندی فزاید آدمی را بسکه تنهایی بدام عقل میترسم فتد مجنون ز یکتایی

💡 وحشت تنهایی از همصحبت بد خوشترست سر به صحرا می نهم چون عاقلی پیدا شود

💡 داستان حول محور مردی سخت کوش به اسم مون کانگ-ته می‌گذرد که برادر بزرگش مبتلا به بیماری اوتیسم است و کانگ-ته به تنهایی باید بر مشکلات و مصائب برادر بزرگترش بر بیاید و در عین حال برای امرار معاش کار کند تا زندگی‌اش را بگذراند.

💡 شبی در خواب اگر بیند فغانی روز تنهایی از آن خواب پریشان دیده را تا روز نگشاید

💡 مانند: من خودم تنهایی به خانه رفتم و عمو ام را هم در خانه دیدم: مو تنهایی خَودم(غلط املایی به دلیل نبود الفبای درست برای صدا موجود)رُوتُم خونَه و آمو خَودم هم داخل خونه دی