ترش لگام

ترش لگام. [ ت ُ / ت ُ رُ ل ِ ] ( ص مرکب ) بدلگام و سرکش. رجوع به ترش لگامی و ترش لگامی کردن شود.

بد لگام و سرکش.

💡 زبهر حشمت تو آسمان همی سازد لگام ‌اسب تو را از ستاره طرف و دوال

💡 گفتم ای جان ببین زین دلم سست تنگ گفت که زین پس ز جهل وامکش از پس لگام

💡 ابلق دوران نتابد هرگز از امرش لگام توسن گردون نپیچد هرگز از حکمش عنان

💡 چوتو عنان عنایت بدست من دادی لگام بر سر این توسن حرون کردم

💡 جوزا لگام مرکبش وز گرد قلب عقربش روی آفتاب و تن شبش دم جو ز هر سان بینمش

💡 از این توسنی به که باشیم رام که سیلی خورد مرکب بد لگام