تئودوره ٔ سیری
لغت نامه دهخدا
تئودوره سیری. [ ت ِ ءُ دُ رِ ی ِ ] ( اِخ ) دانشمند مذهبی و تاریخ دان یونانی قرن پنجم در حدود سال 393 م. در انطاکیه متولد شد. وی شاگرد «تئودور موپسواستی » و همشاگردی «نسطوریوس » بود و در حدود سالهای 453 و 458 درگذشت آثار متعددی از وی در علوم مذهبی و تاریخی باقی مانده است. رجوع به تئودوره شود.
جمله سازی با تئودوره ٔ سیری
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تئودوره یکی از اسقفهای مسیحی است که در نیمه نخست سده پنجم میلادی میزیست و تاریخ روحانیون سالهای ۳۲۵–۴۲۸ م را تدوین نمود. علاوه بر او، عدهای دیگر از این روحانیون در مناقشات و مجادلات دینی مسیحیان و زرتشتیان روم و ایران شرکت داشتند و در زمینه مسائل دینی و سیاسی آثاری را به رشته تحریر درآوردند که شامل اوروسیوس (در قرن پنجم کتاب «رد کفار» را نوشت؛ این کتاب به عنوان دفاع از دین و تبلیغ آن بود در عین حال تاریخ جهان را تا ۴۱۷ م شامل میشد)، زوسیموس (در قرن چهارم میلادی کتاب «تاریخ قیصران روم» را نوشت)، سوزومن و اوگریوس نیز آثاری در این باب نگاشتند. کتاب ملالاس نیز در قرن ششم نوشته شده و اطلاعات مفیدی دربارهٔ فرقه مزدک ارائه داده است.