بنی قینقاع در قران

[ویکی فقه] بنی قینقاع در قرآن. بنی قَیْنُقاع از قبایل یهودی یثرب بود.
آنان به جهت مخالفتهایشان با پیامبر همچون دو قبیله یهودی دیگر (بنی قریظه و بنی نضیر) اخبارشان به طور گسترده ای در منابع آمده است.درباره تبار بنی قینقاع اطلاع قابل توجهی وجود ندارد. تنها هنگامی که سخن از اسلام آوردن یکی از ایشان یعنی عبدالله بن سلام به میان می آید، نسب وی را به حضرت یوسف (علیه السلام) یا بنی اسرائیل (فرزندان یعقوب) می رسانند. به نظر ابوالفرج، از آن جا که عربها به نسب خود اهمیت می داده اند و وی نتوانسته برای بنی قینقاع سلسله نسبی بیابد، باید آنان را در شمار قبایل غیر عرب در نظر گرفت. وی در بخش دیگری از کتابش آنان را اسرائیلی (از تبار حضرت یعقوب) برشمرده است. استدلال ابوالفرج برای اثبات تبار اسرائیلی بنی قینقاع پذیرفتنی نیست، زیرا به باور عمده محققان، فرهنگ یهودیان یثرب، فرهنگی عربی بود و طبیعتاً آنان نیز به نسب اهمیت می دادند و برای خلأ نسب نامه ایشان باید دلایل دیگری جست، از این رو و با توجه به این که بسیاری از یهودیان یثرب عرب تبار بودند برای اثبات تبار اسرائیلی ایشان شواهد موجود کافی نیست تا بتوان از هجرت، زمان وعلل آن سخن گفت. در این زمینه قبایل یهودی دیگر وضعیت بهتری دارند.گفته شده که بنی قینقاع پیش از مهاجرت اوس و خزرج در یثرب مستقر شده بودند. در تحولاتی که به چیرگی اوس و خزرج بر یهودیان یثرب انجامید هیچ اشاره ای به ایشان نشده و مشخص نیست تغییرات یثرب چه تأثیری بر وضعیت ایشان در آن منطقه نهاده است.
← روابط کهن بنی قینقاع و خزرج
از گزارشهای تفسیری موجود برمی آید که آن ها از فرصتهای گوناگون برای تردیدافکنی در باورهای مسلمانان بهره بردند. تردید در نزول وحی بر پیامبر، درخواست برخی معجزه های خاص و هدایت به آیین یهود از این موارد بوده است؛ همچنین ایشان خود را دوستان خدا و امت برتر می دانستند.
تغییر قبله از بیت المقدس
با تغییر قبله از بیت المقدس به سوی کعبه روابط پیامبر و یهود رسماً سردتر شد. هنگامی که برخی مسلمانان برای دریافت کمک مالی نزد آنان رفتند، خدای مسلمانان را فقیر خواندند. آنها همچنین اسلام، پیامبر و مسلمانان را به سخره گرفتند و مانع حرکت در راه خدا ( سبیل الله ) شدند، از این رو خداوند از مسلمانان خواست با ایشان قطع رابطه کنند و آنان را تا زمانی که به احکام واقعی تورات تن در ندهند، ناچیز و بی ارزش دانست. مفسران ذیل آیات (بقره/۱۰۰؛ بقره/۱۰۴؛ بقره/۱۰۸؛ بقره/ ۱۱۳؛ بقره/ ۱۳۵؛ بقره/ ۱۴۲؛ بقره/ ۱۱۸)،،،،، (آل عمران/۲۳؛ آل عمران/۷۱؛ آل عمران/۹۹؛ آل عمران/۱۰۰؛ آل عمران/۱۱۰؛ آل عمران/۱۸۱؛ آل عمران/۱۸۳؛ آل عمران/۱۸۴؛ آل عمران/۱۸۶؛ آل عمران/۱۸۷)،،،،،،،،؛ (مائده/۱۸؛ مائده/۴۱؛ مائده/۵۷؛ مائده/۶۴؛ مائده/۶۸)،،،، و همچنین ۹۱ انعام از احبار و شخصیتهای یهودی بنی قینقاع و اقدامات ایشان نام برده اند.
بهبود موقعیت پیامبر
...

💡 منابع سنتی اسلامی این موارد را نقض قانون اساسی مدینه می دانند. خود محمد این را دلیل جنگ می دانست. با این حال، محققان و مورخان غربی این حوادث دلیل اصلی حمله محمد به قینقاع را نمی دانند. فرد دونر استدلال می کند که محمد علیه بنی‌قینقاع مخالفت کرد زیرا آنها به عنوان صنعتگران و تاجران در تماس نزدیک با بازرگانان مکه بودند. واینسینک برای سلسله وقایعی را که مورخان مسلمان برای توجیه اخراج قوم بنی‌قینقاع از آنها استفاده کردند، همچون تحقیر یک زن مسلمان بدست یک زرگر یهودی، ارزشی بیش از یک داستان ناموثق قائل نمی‌شوند. او می نویسد که یهودیان نگرش ستیزه جویانه ای نسبت به محمد داشتند و به عنوان گروهی که دارای قدرت مستقل قابل توجهی بودند، خطر بزرگی را به وجود می آوردند. بنابراین ونسینک نتیجه می گیرد که محمد که با پیروزی در نبرد بدر قدرت بیشتری کسب کرده بود، به زودی تصمیم گرفت که مخالفت یهودیان را از بین ببرد. نورمن استیلمن نیز معتقد است که محمد بدنبال قدرت گرفتن در جنگ بدر، تصمیم به حرکت علیه یهودیان مدینه گرفت.