بلورهای قلوه ای

{reniform crystals} [زمین شناسی] بلورهای شعاعی که توده های گرد قلوه ای می سازند

💡 ماگما از راه شکاف‌های موجود در پوسته و به دلیل چگالی کمتر نسبت به سنگ‌های پیرامون به سمت بالا حرکت می‌کند. زمانی که ماگما نمی‌تواند راهی به بالا پیدا کند، در یک اتاقک ماگما فشرده می‌شود. این اتاقک‌ها با گذشت زمان بر اثر تزریق افقی یا عمودی ماگما ایجاد می‌شوند. نفوذ ماگمای جدید باعث واکنش بلورهای از پیش موجود در اتاقک ماگما و افزایش فشار در اتاقک می‌شود.

💡 پدیده پیراخورشید زمانی رخ می‌دهد که خورشید نزدیک به افق ایستاده باشد و نور آن از ابرهای پراکنده سیروس گذشته و به ما برسد و بلورهای یخ هوا نور آن را بشکنند. جهت قرارگیری این بلورها در ایجاد این پدیده اهمیت دارد و این کریستال‌ها که استوانه‌هایی شش‌ضلعی هستند؛ باید برای شکستن نور خورشید در حالتی عمودی بایستند.

💡 در سال ۱۸۴۰، فردریش لودویگ هونفلد به‌طور تصادفی تشکیل مواد بلوری را در نمونه‌هایی از خون کرم خاکی که در زیر دو لام شیشه‌ای نگهداری می‌شد را کشف کرد و گهگاه بلورهایی به شکل صفحه‌های کوچک را در نمونه‌های خون خوک خشک شده یا خون انسان مشاهده کرد. این بلورها توسط فلیکس هوپ سیلر در سال ۱۸۶۴ به عنوان «هموگلوبین» نامگذاری شدند. یافته‌های اصلی هونفلد الهام بخش بسیاری از دانشمندان در آینده شد.

💡 میلیاردها نفر هر روز از کوارتز استفاده می‌کنند، زیرا بلورهای ریز کوارتزی درون ساعت‌های مچی بدون باتری و دیواری آن‌ها پنهان شده است.

💡 برای اینکه یک بلور بتواند تشکیل گردد، باید در وهله اول نطفه آن بسته شود، پس از تشکیل، نطفه شروع به نمو می‌کند تا بالاخره بلوری که بوسیله سطوح احاطه شده‌است، به‌وجود آید. نطفه‌های بلور عبارتند از بلورهای ریزی با قطر تقریبی ۴۰ تا ۱۸۰ آنگستروم که به‌طور ناگهانی در بخارات و مایعات اشباع شده یا مواد مذاب سرد شده تشکیل می‌شوند. در اجسام جامد تشکیل بلور، نقش مهمی را بازی می‌کند.